حرف های یک آدم جا مانده!

حاجی دیگه از شما با این قر و فر و امکانات مَکُش مرگ ما و قیافه ی شیش در چهار خوشگل و آپشنای گوگولی فوتِینا انتظار قطع شدن و ارور دادن و ازین داستانا نداریما. عروس تعریفی نباس معده ش دچار مشکل بشه.از دیشب از بس ریفرش کردیم‌ این گوشی رو چشامون چار تا شد. جز اینجا دیگه جایی نداریم برای نوشتن. بلاگفا که فعلا تو کماس. بلاگ اسکای که نفهمیدیم چه مرگش شد و یه بیان بود که ترجیح میدیم سمتش نریم. بوی گلاب میده اونجا وقتی واردش میشیم.هر وبلاگی بخوای بری باید یه یاالله بگی. می مونه اینجا که انتظار نداریم قر و فر بیاد. تازه بهت عادت کردیم. ما ساده دلای دل گنجیشکی یکی سی ثانیه بهمون زل میزنه وابستش میشیم. دیگه چه برسه که یه ماه کلی وقت براش گذاشته باشیم.ممنون که پیشمونی و ولمون نمی کنی. در این شرایط دست و ول کردن خیلی غم انگیزه. تو بمون حداقل.تا بعدن ببینیم چی میشه. خیلی متشکرم.

صبح بخیر جوان ایرانی. اینجا تهران. ساعت هشت صبح.