حرف های یک آدم جا مانده!

خوشحالی کردن سَر یه بازی فوتبال رو خیلی وقت بود یادم‌ رفته بود. یعنی در این حد.بازی های 🥚🥚 مملکت رو که به عنوان یه پرسپولیسی قدینی سال هاست رها کردم و نمی بینم، برای همین این جام جهانی فرصتی شد برای دوباره بالا پریدن و عربده کشیدن و بالشت و رو هوا انداختنام به یاد نوجوونی.واقعا نمیشه جادوی مسی رو دید و مَست نشد.بدون هیچ تعصبی این بشر شگفت انگیزه. دو پاس گُل ناز داد به قول عادل.توپ زیر پاش می رقصید. کُل بازی دست آرژانتینیا بود و واقعا حقشون بود.امیدوارم تو فینالم کار و تموم کنن. چون حیفه نصفه کاره تموم شه این لَست دنس. قسمت نبود مسدودتون کنم.می تونین تا دو‌شنبه از بودن و خوندنم استفاده کنین. تا بعد ببینیم سحر چه زاید باز. به عنوان یه خاورمیانه ای جنگ‌ زده این سطح از خوشحالی باعث میشه عذاب وجدان بگیرم. اما خب یه شبم با هیجان رها شده و خوشحالی بخوابیم دیگه.چیزی نمیشه که؟ امیدوارم فشار به باسنِ کائنات نیاد . از فردا دوباره استرس و بدبختی و غم و گرما و بی برقی. خب؟ مرسی. شب بخیر جوانان آرژانتینی.