حرف های یک آدم جا مانده!

تمام این سال هایی که تو بلاگفا مشغول به نوشتن بودم وبلاگ های کمی رو دنبال می کردم. اصولا که البته وبلاگ های زیاد درست در مونی که وجود نداشت اما همون چندتایی که هم مشغول بودن رو هم دنبال نمی کردم.اما اینجا به دلیل اینکه هم خب شرایط جنگی هست و اوقات فرراااغت ! بسیار و محیط اینجام جوری هست که خواه ناخواه پست های زیادی رو تو صفحه اصلی میبینی باعث‌ شده وبلاگ های زیادی رو بخونم.البته که خیلی هاش و با علاقه می خونم. نکته ی جالبی که برام داشته حضور زیاد افراد متاهله. که درصد زیادیش رو هم خانم ها تشکیل میدن. جالبه دیگه. یاد پست های قدیمی خودم میوفتم که همیشه میگفتم من ازدواج کنم عمرا دیگه نمینویسم. یعنی منی که حالا کم یا زیاد هر روز نوشتم، بعد ازدواج دیگه کلا وبلاگ نویسی و میذارم کنار. دلیلشم زیاد بود دیگه. اینکه خب دوست داشتم تمام وقتی که داشتم و برای محبوب زیبا روی نیک سیرتم بذارم و چون اصولا اکثر نوشته هام به صورت افقی و رو تخته ترجیح میدادم در اون لحظات جای گوشی، یار رو در بَر بگیرم. البته اگه میخواستمم احتمالا نمیشد. درست یا غلطش دلم میخواست این فضای شخصی تو این صفحه ی سفید مجازی همچنان شخصی برام بمونه. یعنی گوشه ای باشه برای حرف هایی که شاید دوست نداشتم دلبرک مو بلند چشم ابرو مشکی ام ازش خبر داشته باشه.و خب باز اینم نمیشد. چون تو بعد کلی بدبختی که چرخیدی و دخترک مردم و با کلی سلام و صلوات و سنگ انداختن پدر و مادرش به زندگی مشترکتون اوردی اینکه همش دنبال این باشی که گوشه ای پیدا کنی برای نوشتن که کسی خبر نداشته باشه هم صورت خوشی نداره.خلاصه عرضم به حضورت که نمیشه دیگه. اینکه شاید مرد های متاهلی که میبینم کمتر مینویسن هم همین باشه. حالا جدا ازینکه عده ای زندگی چار دیواری داخل اتاق و تختخوابشون رو ترجیح میدن عمومی کنن که اون حالا بحث جدای خودش رو داره اما این هارو عرض کردم که دوباره اینجا هم بگم اگه فردا زن گرفتم دیگه من و در دنیای وبلاگستان پیدا نخواهی کرد. اصرار هم نکن.ترجیحم اینه گل در بر و می در کف و معشوق به کامم باشد و این لحظه ها و تمام ثانیه ها فقط گل بگیم گل بشنویم. حرفی برای گفتن هم بخوام بزنمم گوش های زیبای معشوق که گوشواره های گیلاسی بهش آویزونه هست دیگه. بیام اینجا برای غریبه بنویسم؟ زن ذلیلم خودتی ،اگه یه لحظه به این موضوع فک کردی. اینا از عشق زیاد میاد که امیدوارم تبدیل به جنون نشه. خواهش می کنم.