حرف های یک آدم جا مانده!

به رسم هر سال که یه روز قبل از عید با سبزه می رفتیم سر خاک بابا، امسال به خاطر شرایط نشد. با تاخیر و بی سبزه رفتیم پیشش. دلمون پُر بود. آروم شدیم. بهشت زهرا همیشه آرومم می کنه. به بابا گفتم اگه بودی احتمالا کلی نگران وضعیت میشدی. خوبه حداقل زمانی که رفتی اوضاع کمی بهتر از الان بود و غصه ی زیادی نخوردی.آره خلاصه. باقی همسایه هاش و جمیع اهل قبورم حالشون میزون بود. آروم خوابیده بودن و دنیا براشون اهمیتی نداشت. خوش به حالشون.