حرف های یک آدم جا مانده!

ما وبلاگ نویس ها جدیدا با موضوع لایک پای پست ها آشنا شدیم. فکر کنم از بیان این داستان مُد شد. وگرنه تو بلاگفا که ازین سوسول بازیا نبود.ماها ، فکر کنم اکثرمون بیشتر از لایک از نظرات ذوق زده شیم. ماهیت وبلاگ خونده شدن و در نهایت با دوستان زیر پست ها در موردش حرف زدنه. برای منم همیشه همین بوده. با اینکه خیلی بامزس این گزینه ی اینستایی و نشون میده چقدر این مطلب دوست داشتنی بوده اما بیشترین و مهم ترین چیز برای من خونده شدنه. لایک برای عکس و کپشن های یه خطی اینستاس. یکی از اتفاق های عجیب اینجا همین معلوم بودن لایک کننده س . تو بیانم فکر کنم معلوم نمیشد. تو چنل های تلگرامم همینطور.اینجوری بهتر بود. با معلوم شدنش بعضی ها انگار دچار رودروایسی میشن. میگن چون من رفتم لایک کردم اونم موظفه بیاد لایک کنه. بدون اینکه بخونه. و این خیلی بده.حرکت خوشکلی نیست اصلا. خود من هر پستی و بخونم و به جونم بشینه و دوست داشته باشم لایک میکنم و یک عدد قلب تقدیم نویسنده. تعارفم ندارم. داستان اون قلب همینه دیگه. چراغ خونه نیست که الکی روشنش کنیم. خراب میشه اصن.چرا اینارو گفتم؟ واسه اینکه دیروز که بعد چند ساعت میز کار و چک کردم دیدم یه تعداد لایک هست از عزیزان و یه تعداد نظر از رفقا. و مثل همیشه که نظر ها برام مهمه، بدون هیچ درنگی نظرات و باز کردم تا با رفقا حرف بزنم. بعد برگشتم دیدم یه دونه لایک برداشته شده. و همون یه دونه لایک باعث شد بیام اینارو بنویسم.چون برام خیلی جالب بود اون یه دونه لایک. بنده خدا فکر کنم پشیمون شده بود. یا گفته بود لایکم و بر میدارم تا بفهمی رییس کیه.یا لایکش نکنم پررو نشه. حتما پس فردا درخواست های بیشرمانه ی دیگه ای هم میتونه داشته باشه، بی حیا.ولی جدی به اون دوست عزیز که نفهمیدم کی بود خواستم ازینجا بگم، دنیا دو روزه. وسط جنگیم. معلوم نیست کی موشک بخوره فرق سرمون. آمریکا داره نیرو زمینی میاره. تنگه هرمز بسته س. خودت و واسه این چیزا اذیت نکن. دنیا ارزشش و نداره. واقعا من بعضی ها رو میشناسم که این مسایل براشون مهمه ها. مهمه در حد ناموسی. مثلا تو اینستا براشون مهمه کی سین کرده. تو بلاگفا مهم بود کی نظر گذاشته. تو تلگرام مهم بود کی چه ساعتی سین کرده و چه زمانی جوابش و داده.تو واقعیتم مهمه کی اول بهش زنگ بزنه و در جواب مسیج چار خطی حتما پنش خط جوابش و بده‌. چمیدونم. شاید به هر حال اینم دل خوشی و سرگرمیشون باشه. واسه ما که اصل یه چیز دیگه س. خلاصه که قلب نارنجی اینجانب تقدیم به تمام پست های درست درمون شما .حیف برای شما قرمز میشه. یه جاهایی هم مشکی. یه جاهایی سفید.ولی بدونین اصلش نارنجیه. یه دونه قلبم کم می کنم از اون دوست ناشناخته. تا برابر شیم.