حرف های یک آدم جا مانده!

جلال آریان میگه وقتی با زهرا حمیدی راه می رفتن دستش زیر بازوی اون بوده. زهرا هم موقع حرف زدنش همش به اون نگاه می کرده و جلو پاش و نگاه نمی کرده و جلال اون و به خودش می چسبونده و هدایت میکرده. زیبا تر ازین صحنه وجود داره؟ نگاهی که توش پُر از زندگی و توجه و عشق هست. همیشه نگاهِ معشوق به عاشق برام جذاب بوده به عنوان یک نفر سوم و بیرونی.وقتی که دختر موقع حرف زدن پسر حالا یا با خودش یا کَس دیگه با دقت نگاهش میکرد می گفتم اون قطعا پسر و دوستش داره. دوست داشتن همراه با اهمیت. نگاه کردن خیلی مهمه حاجی. دومین چیز هم غذا خوردن کنار کسی که دوسش داری. هر وقت تونسی کنار کسی راحت غذا بخوری مطمئن باش خیلی دوسش داری. راحت غذا خوردنا. نکه با چنگال ماست بخوری و با چاقو برنج. مثه آدمیزاد. راحت و آسوده.