حرف های یک آدم جا مانده!

در راستای احوال خوب کردنای چند ساعته ی نارنجیم دنبال کتاب صوتی یا پادکست یا کلا هرچیزی که با گوشم رابطه ی مستقیم داشته باشه می گشتم. تو طاقچه ی بی نهایت کتاب صوتی هاش و جوریدم و یهو‌ رسیدم به کتاب بابا لنگ دراز اثر جین وبستر. یادم اومد تو لیست کارتونایی که قراره ببینمم بود. تو بچگیامم هیچ وقت دنبالش نکردم چون به نظرم کارتون دخترونه ای میومد. خلاصه که کتاب صوتیش و وا کردم و از یه چیز همون اول خیلی ذوق کردم. راوی این کتاب دوبلور شخصیت کارتونیه جودی ابوته.یعنی خانم زهره شکوفنده ی عزیز. یادم اومد یه بار که برای ارنج یه برنامه ای تو استودیو دوبلاژ صدا و سیما رفت و آمد داشتم ایشون رو دیدم. یعنی اول صداشون و شنیدم، که داشتن تیزر ضبط می کردن و من با ذوق وایساده بودم و نگاهشون می کردم. وقتی من و ذوق زده بودنم و دیدن گفتن برم پیششون و کلی حرف زدیم و همیشه هر بار می دیدنم بهم میگفتن مَرد جوان . و من همیشه حس بابا لنگ درازی رو داشتم که جودی باهاش حرف میزد. خدا حفظشون کنه.دوبلور های زمان ما که اکثرشون هم اسیر خاک‌ شدن جزو درجه یک ترین صداها بودن. هم صدا و هم شخصیت. خلاصه که این روزا روی تخت افقی اون مدلی که دوست دارم یعنی سیخکی-افقی می خوابم و ملافه رو هم میکشم رو خودم و کفن پیچ شده گوشی رو میذارم رو سینه و نامه های جودی رو گوش میدم. همون مدلی که هزار بار حاج خانم گفته این جوری نخواب و من بعضی وقتا گوش نمیدم. نامه های جروشا ابوت به جان اسمیت بسیار جالبه. گویا این کتاب با کارتونش هم خیلی متفاوته. اما این شخصیت زبر و زرنگ و شیطون رو خیلی دوست دارم. یادمه یه زمانی تمام دختر های آریایی وطنم عکس پروفایلشون جودی ابوت بود. یا حتی اسم و آیدیشون. الان میفهمم چرا‌ .از اون مدل شخصیت هاس که خیلی ها دوست داشتن شبیه بهش باشن. بریم یکم دوباره این نامه های خوش صدارو گوش کنیم ببینیم خانم جودی ابوت و سالی مک براید و جولیا راتلج پندلتون تو دانشکده چکار می کنن. شوگر ددی فکر کنم ازین کارتون کلا شکل گرفت. بگذریم.