رُمانتیسم عماد و‌ طوبی

 

دومین فیلمیه که ازین کارگردان می بینم . اولیش ایتالیا ایتالیا بود ( کلیک ) که خیلی دوستش داشتم . این فیلم هم مثل اون فیلمش پُر بود از رنگ و لعاب ! نوع نگاهش رو دوست دارم . به زندگی . فیلم قبلیش رو از رو یه داستان کوتاه از جومپا لاهیری ساخته بود و این فیلمش و از کتابِ سیر عشق آلن دو باتن . خوندیش؟ من خوندم . ( کلیک ) و اون کتاب و کتاب جستار هاش رو هم خیلی دوست داشتم . خلاصه اینکه سعی می کنه از رو کتاب ها داستان بسازه جذابه . این که داستان زندگی و فراز و فرود هاش و نشون میده برای من عالیه . تو داستان های خودمم همیشه دوست دارم از زندگی بنویسم .از زندگی دو نفره زیر یک سقف . هر زندگی ابعاد عجیبی داره . که میشه ازش کلی داستان نوشت . داستان های تلخ و شاد و شیرین و اشک درار ! این فیلم و دوست داشتم . البته ایتالیا ایتالیا رو بیشتر تر دوست داشتم . زودتر ازینام می خواستم این فیلم رو ببینم . اما به خاطر بازیگراش که فوت شده بودن دلم نمی خواست ! فیلم کلا سه بازیگر اصلی داره .علی انصاریان و حسام محمودی و الناز حبیبی . که دو تا بازیگرش فوت شدن .. و همچنان هر وقت یاد انصاریان میوفتم و نوع مرگش از تَه دل غمگین میشم . حسام محمودی هم که بنده خدا تو جوونی سکته کرد . همش فکر می کردم احتمالا چقدر برای بازیگر خانم می تونسته سخت باشه این مرگ ها . بازیگر ها اونقدری که تو فیلم ها و کارهاشون کنار همن تو خونه هاشون نیستن . خلاصه که روحشون شاد . پیشنهادش می کنم . اگه دنبال یه فیلم رنگی هستی . البته اول ایتالیا ایتالیا رو پیشنهاد می کنم بعد این فیلم رو . سه ستاره از پنش ستاره تقدیم بهشون .