حرف های یک آدم جا مانده!

شب عیدی کلی خیابونای شلوغ تهران رو گشتم تا بالاخره سمنوی عزیز رو پیدا کردم.در تاریخ خواهند نوشت مَردی نارنجی و غمگین وسط جنگ هفت سین کوچیکش رو چید و از ته دلش دعا کرد تا دنیا و البته مملکتش همچنان جایی برای زندگی کردن باقی بمونه‌. بخوابیم که سال جدید داره میاد. البته اگه این صدای پدافند بزاره. نمیدونم چرا با خواب من اینم شروع می کنه. حاجی اون کلاغه ولش کن. شب‌بخیر جوان امیدوار ایرانی.